De controversiële Marokkaanse Muur, in officiële VN documenten aangeduid met De Berm, bestaat uit 3m hoge zandwallen, is zo’n 2.500 km lang en is gebouwd om de Westelijke Sahara volledig in tweeën te splitsen.

De barrière is tussen 1980 en 1987 door Marokkaanse troepen gebouwd en dient er voor om het gebied ten westen van de muur, wat door Marokko beschouwd wordt als een zuidelijke provincie van Marokko, te beschermen tegen de strijders van Polisario en zo te voorkomen dat dit gebied onafhankelijk wordt.

Het beschermde gebied besloeg oorspronkelijk slechts een klein stukje van het noordwestelijk deel van het land, maar door achtereenvolgens een stelsel van zes muren te bouwen heeft Marokko het grootste gedeelte van het land geleidelijk geannexeerd.

Het gebied ten oosten van de barrière heet de Vrije Zone en wordt bestuurd door de Arabische Democratische Republiek Sahara en de vluchtelingen uit dit gebied wonen voornamelijk in Algerije. Een VN vredesmacht probeert in het gebied een wapenstilstand te handhaven, maar landmijnen zijn daar nog steeds een groot probleem. Aanhangers van Polisario hebben de muur de ‘Wall of Shame‘ (muur van de schaamte) gedoopt.

De muur begint zijn ‘reis’ naar Marokko bij de Atlantische kust en doorkruist onderweg zowel bergachtige gebieden als  kale en verlaten woestijnen, waar deze vaak door zandduinen bedolven wordt.

Ondanks deze verstoringen vormt de combinatie zandwallen, hekken en bunkers toch een vervaarlijke hindernis, mede dankzij bemande observatieposten die in sommige stukken zelfs elke kilometer te vinden zijn.

Deze vooruitgeschoven posten worden ondersteund door grotere, zwaarder bewapende posten waarvan we er eentje hier kunnen zien, vlak naast een ‘officiële grenspost’ in het zuiden. Elders vinden we iets wat lijkt op de verkoolde resten van een andere post. ik vraag mij af wat hier gebeurd is.

Meer over de Marokkaanse barrière bij Wikipedia.

Met dan aan Chris.

Midden in de Sahara, in de duinen in het noorden van Niger, bevind zich een van stenen gevormde cirkel die duidelijk geen deel uitmaakt van een natuurlijke formatie.

De cirkel zelf is ongeveer 52 meter in doorsnee, en als we een beetje uitzoomen, kunnen we acht andere merktekens vinden die de hoeken en de zijden markeren van een groot vierkant gebied, met zijden van ongeveer 620 meter.

Deze Franse website claimt dat Franse militairen vergelijkbare cirkels en merktekens elder in de Sahara gemaakt hebben en wel in het begin van het luchtvaart tijdperk, maar de functie is onduidelijk. Het exemplaar in het artikel  heeft nog geen dekking in GE , maar National Geographic heeft er een foto van..

Hoewel zeer vaag, is boven de cirkel nog een set markeringen zichtbaar van wat eens wellicht een geïmproviseerde landingsbaan geweest zou kunnen zijn.

Als we beter kijken lijkt het erop dat deze cirkel na de oorspronkelijke totstandkoming een ‘update’ heeft ondergaan. Het is een beetje moeilijk te zien, maar midden in de cirkel staat het woord “FACHI” , en dat blijkt de naam van het dichtstbijzijnde dorpje te zijn.

Zie ook een eerder artikel over een mysterieuze cirkel in een vierkant in Saudi Arabia.

Met dank aan Crash.

Dit is de eerste aflevering van een reeks waarin we een reis maken naar enkele van ’s werelds meest interessante verlaten plaatsen.

In 1908 werden in de woestijn van Namibie diamanten ontdekt. Een van de stadje die ontstonden om onderdak en vertier voor de toestromende mijnwerkers te bieden was  Kolmanskop.

Op z’n hoogtepunt was er in de  naar Duits voorbeeld gebouwde stad een ziekenhuis, een dancing, een electriciteits centrale, een school, een kegelbaan, een theater, en een spoorbaan te vinden.

10 jaar later aan het eind van de Eerste Wereldoorlog daalde de diamantprijs enorm,  wat het begin van het einde inluidde voor Kolmanskop. In 1936 werden grotere hoeveelheden en waardevollere diamanten gevonden dicht bij de kust. en de mijnwerkers verkasten naar de nieuw gestichte stad Oranjemund.

Tegen 1950 was Kolmanskop helemaal verlaten en viel het ten prooi aan het woestijnzand. De gebouwen werden langzaam met zand gevuld.

Later werd Kolmanskop gebruikt als filmset, en vandaag de dag is het een populaire toeristen bestemming geëxploiteerd door diamant bedrijf De Beers . Er is een uitgebreide documentatie door fotografen te vinden op Flickr, en er zijn zelfs hele boeken op geïnspireerd.

Er is meer te vinden over Kolmanskop en Oranjemund op Wikipedia.

Met dank aan Phillip Lockwood-Holmes.

In vervolg op ons verhaal over het grootste scheepskerkhof op het Westelijk Halfrond, brengen we nu een bezoek aan Mauritanië, waar we ‘s werelds grootste scheepskerkhof vinden!

De haven van Nouadhibou is de laatste rustplaats voor meer dan 300 schepen. Anders dan de bij gelijktijdige aanvoer van de schepen in Mallows Bay, heeft het aantal schepen zich hier in de loop van de tijd opgestapeld, omdat corrupte beambten geld aangenomen hebben van reders in ruil voor toestemming om hun schepen hier te dumpen¹.

De schepen zijn overal! Sommige roesten weg op het strand, sommige zijn omgeslagen op slechts een paar meter afstand van lokale vissersbootjes en er liggen er zelfs nog meer voor anker in dieper water, alleen, of aan elkaar gebonden in bundels van soms wel 9 schepen.

Er zijn hier zoveel verlaten schepen dat je je afvraagt hoe de lokale vissersvloot en de vrachtschepen er veilig doorheen kunnen navigeren wanneer ze de haven verlaten.²

In een poging om het lokale milieu weer schoon te maken, zijn verschillende oplossingen geopperd. Van al deze voorstellen zou het verslepen van de schepen alleen maar resulteren in verplaatsen van het probleem, terwijl het opblazen van de schepen de zaak niet echt zal verbeteren!

Er is een fotoserie die de ronde gedaan heeft over vele blogs, maar Artificial Owl heeft een andere serie, terwijl Geographical.co.uk een paar goede beelden en informatie heeft.

Met dank aan to Christoph.